Kendisiyle tanışmışlığım hayatımın farklı bir döneme geçtiği ve sonunda gerçeğimi çizmeye başladığım dekatın başlangıç zamanlarına rastlar. Bir düzeni değiştirmek, bilinmeyene gitmek ve yeni keşifler beni hep için için çektiğinden olsa gerek kendisine kendi ayaklarımla gönüllü olarak gittim ben. İlk gördüğüm anda etkilenmiştim, hoş zaten kim olsa etkilenirdi… Dün gibi hatırlıyorum da yaşanacak olan günlerin heyecanı ile nasıl da çarpmıştı yüreğim. Bir yandan dinginlik vaadeden güvenli kolları ile sarıp sarmalamaya hazırdı, diğer yandan da sohbeti eski bir dost gibi tanıdık geliyor ve benden izler taşıyordu şaşırtıcı biçimde… 9 ay kadar sürdü mutlu beraberliğimiz. Bu sürede beni hiç üzmediği gibi hep sürprizleri ile hayatıma renk katmaya devam etti. Sonrasına ne ben onu unutabildim, ne de o beni beklediğini söylemekten yoruldu. Gözlerimi kapattığımda hala gözlerimin önüne gelmesi bu sebeptendir. Zira bana beraberinde getirdiği herşeye de minnettarım. Bu da ona olan aşkımın artmasına yeter de artar bile… Yok yok, mütevazilik etme, biliyorum sen hep oradaydın da, ben seni geç tanıdım..
İşte yine söylüyorum; hep de fütursuzca söyleme taraftarı olmuşumdur: Seni seviyorum!!!


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder